Salınım tepesi ve salınım dibi

Salınım tepesi, en yükseği her iki yanındaki barların en yükseğinden yukarıda duran bardır; salınım dibi ise onun ayna görüntüsüdür. Trend çizgileri bu dönüş noktaları arasına çizilir, grafik formasyonlarının çoğu onlarla tanımlanır ve bir trendi giderek yükselen tepeler ve dipler dizisi diye anlatanlar da onları sayar. Her iki yanda kaç barın daha aşağıda olması gerektiği bir parametredir; bu yüzden aynı grafik gevşek bir tanımda daha çok, katı bir tanımda daha az dönüş noktası barındırır. Önemli özellik şudur: bir dönüş noktası ancak onu teyit eden barlar oluştuktan sonra belirlenebilir. Bir tepe yapıldığı anda, hemen ardından aşılacak bir bardan onu ayıran hiçbir şey yoktur; yeterli sayıda bar onu aşamadığında salınım tepesi hâline gelir. Geçmişin grafiği bu yüzden o an işaretlenmemiş olduğu hâlde şimdi apaçık işaretli duran dönüş noktalarıyla doludur; bunları çizen her araç ya teyidi beklemek ya da sonradan yer değiştirebilecek geçici bir işaret göstermek zorundadır.