รูปแบบการใช้สิทธิ (ยุโรปและอเมริกัน)

รูปแบบการใช้สิทธิคือเงื่อนไขในสัญญาออปชันที่ระบุว่าจะใช้สิทธิได้เมื่อใด ออปชันแบบยุโรปใช้สิทธิได้เฉพาะวันหมดอายุ ส่วนออปชันแบบอเมริกันใช้สิทธิได้ทุกเมื่อจนถึงวันนั้น ชื่อทั้งสองเป็นเพียงธรรมเนียมที่ไม่มีความหมายทางภูมิศาสตร์ เพราะทั้งสองแบบเขียนขึ้นกับคู่เงินใดก็ได้ในที่ใดก็ได้ และรูปแบบนี้เป็นคุณสมบัติของสัญญา ไม่ใช่ของตลาดที่สัญญาอ้างอิงถึง ความต่างนี้สำคัญกับทั้งสองฝ่ายของธุรกรรม มันเปลี่ยนสิ่งที่ผู้ถือทำได้ เพราะออปชันแบบอเมริกันแปลงเป็นสถานะได้ก่อนวันหมดอายุ ซึ่งอาจทำให้มันมีค่ามากกว่าออปชันแบบยุโรปที่เหมือนกันทุกประการ และมันเปลี่ยนสิ่งที่ผู้ขายต้องเตรียมรับ เพราะภาระผูกพันมาถึงเมื่อใดก็ได้ ไม่ใช่ในวันเดียวที่รู้ล่วงหน้า ออปชันค่าเงินนอกตลาดมักเป็นแบบยุโรป ส่วนสัญญาที่จดทะเบียนในตลาดนั้นแตกต่างกันไป ข้อความที่เชื่อถือได้เกี่ยวกับสัญญาหนึ่ง ๆ จึงมีเพียงสิ่งที่เขียนอยู่ในเงื่อนไขของสัญญานั้นเองหรือในข้อกำหนดที่ตลาดประกาศไว้ รูปแบบการใช้สิทธิยังอยู่คู่กับเวลาหมดอายุและวันชำระราคา ซึ่งเป็นคนละเงื่อนไขและมักถูกสับสนปนกัน