ระดับราคาบนกราฟคืออะไรกันแน่

มีคนวาดมันขึ้นมา

ไม่มีทะเบียนของระดับราคา ไม่มีตลาดใดประกาศมัน ไม่มีโบรกเกอร์ใดเก็บรายชื่อมันไว้ และไม่มีอะไรในสายราคาที่ทำเครื่องหมายว่าราคาหนึ่งสำคัญกว่าราคาที่อยู่เหนือขึ้นไปเพียงเศษเสี้ยว ระดับราคามีอยู่เพราะคนคนหนึ่งมองกราฟ ตัดสินใจว่าราคาหนึ่งเคยมีความหมาย แล้วลากเส้นลงไปตรงนั้น

เรื่องนี้ไม่ได้ทำให้การทำแบบนั้นไร้ประโยชน์ เส้นบันทึกการสังเกตที่เป็นจริงเอาไว้ คือราคาเคยมาถึงบริเวณนี้แล้วหยุด หรือกลับตัว หรืออยู่ใกล้ ๆ มันเป็นเวลานาน สิ่งที่มันไม่ได้ทำคือการบรรยายคุณสมบัติของตลาดในความหมายเดียวกับที่สเปรดหรือขนาดสัญญาเป็นคุณสมบัติ มันคือบทสรุปที่ผู้อ่านคนหนึ่งเขียนขึ้น และผู้อ่านที่รอบคอบสองคนซึ่งมองกราฟแผ่นเดียวกันมักได้เส้นคนละเส้นเป็นเรื่องปกติ

ทุกระดับผูกอยู่กับจุดสุดขั้ว และจุดสุดขั้วเป็นของสายข้อมูลหนึ่ง

เส้นแนวนอนเกือบทุกเส้นเริ่มจากจุดสูงสุดหรือต่ำสุดจุดใดจุดหนึ่ง จุดสูงสุดนั้นคือราคาสูงที่สุดที่ผู้ให้บริการรายหนึ่งบันทึกไว้ บนฝั่งหนึ่งของราคาเสนอ ภายในแท่งหนึ่งของกรอบเวลาหนึ่ง มันเป็นตัวเลขจริง แต่เป็นตัวเลขเกี่ยวกับบันทึกชุดหนึ่งของตลาด ไม่ใช่เกี่ยวกับตลาดเอง และตัวเลขเดียวกันบนแพลตฟอร์มข้างเคียงอาจอยู่คนละที่เล็กน้อย

ผลในทางปฏิบัติมีไม่มากแต่ควรรู้ไว้ เส้นที่คัดลอกด้วยสายตาจากจอหนึ่งไปอีกจอหนึ่งไม่ใช่เส้นเดียวกัน และความคลาดเคลื่อนจะโผล่ขึ้นตรงจุดที่น่าอึดอัดที่สุดพอดี คือที่ขอบ ในวินาทีที่ราคาอยู่ใกล้มันที่สุด

เส้นบอกเป็นนัยถึงความแม่นยำที่การสังเกตไม่มี

การวาดราคาเดียวคือการบอกว่าราคานี้ ไม่ใช่ราคาที่อยู่ถัดไป คือจุดที่บางอย่างเกิดขึ้น แต่การสังเกตที่รองรับอยู่แทบไม่เคยคมชัดขนาดนั้น ราคาชะลออยู่ที่ไหนสักแห่งในบริเวณเล็ก ๆ ตลอดการมาเยือนหลายครั้ง และแต่ละครั้งก็หยุดที่ตัวเลขต่างกันเล็กน้อย

นี่คือเหตุผลที่ผู้อ่านซึ่งรอบคอบมักวาดเป็นแถบแทนที่จะเป็นเส้น และควรสังเกตว่าความกว้างของแถบนั้นก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เขาเลือกเอง แถบกว้างนั้นถูกได้ง่ายกว่าและบอกอะไรน้อยกว่า แถบแคบบอกมากกว่าและผิดบ่อยกว่า ไม่มีความกว้างที่ถูกต้อง มีแต่ความกว้างที่ใครสักคนหยิบมา และคำกล่าวใดเกี่ยวกับระดับราคาที่ละมันไว้ ก็ได้ละเนื้อหาส่วนหนึ่งของตัวเองไปแล้ว

เลขกลมคือชนิดเดียวที่ไม่ได้มาจากกราฟ

ระดับที่เลขกลมไม่ได้มาจากประวัติราคาเลย มันมาจากวิธีที่คนเขียนตัวเลข อัตราที่ลงท้ายด้วยศูนย์นั้นพูดง่ายกว่า จำง่ายกว่า และพิมพ์ลงในคำสั่งง่ายกว่า คำสั่งจึงมักไปรวมกันตรงนั้น ระดับพวกนี้มีอยู่ก่อนที่ราคาจะไปถึง ซึ่งทำให้มันเป็นชนิดเดียวที่พบบ่อยและไม่ใช่คำบรรยายของสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว

ส่วนที่ว่าอะไรนับเป็นเลขกลมนั้นก็เป็นธรรมเนียม และขึ้นกับว่าสินค้านั้นเสนอราคาด้วยทศนิยมกี่ตำแหน่ง อัตราที่เสนอด้วยจำนวนตำแหน่งต่างออกไปย่อมมีเลขกลมอยู่คนละที่ ส่วนเหตุผลที่มักยกมาอธิบายความสำคัญของมัน คือคำสั่งที่รออยู่ไปกระจุกตรงนั้น เป็นการอนุมานถึงสมุดคำสั่งที่นักเทรดรายย่อยมองไม่เห็น เป็นการอนุมานที่สมเหตุสมผล แต่ไม่ใช่การสังเกต

รับอยู่และทะลุต้องมีเกณฑ์ และไม่มีใครประกาศเกณฑ์นั้น

สองคำนี้คือสิ่งที่ระดับราคามีอยู่เพื่อทำให้พูดได้ และทั้งคู่ซ่อนการตัดสินใจเอาไว้ ราคาต้องไปไกลเลยเส้นแค่ไหนเส้นจึงนับว่าทะลุ แตะครั้งเดียวนับไหม หรือต้องมีการปิดเลยไป และปิดในกรอบเวลาใด ไส้เทียนนับด้วยหรือเปล่า

ทุกคนที่บรรยายล้วนตอบคำถามเหล่านี้ แต่มักตอบอย่างเงียบ ๆ และบ่อยครั้งตอบหลังจากเห็นแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ การเคลื่อนไหวเดียวกันเป็นการทะลุที่สะอาดภายใต้เกณฑ์หนึ่ง และเป็นการล้นออกไปแล้วรับอยู่ภายใต้อีกเกณฑ์หนึ่ง โดยไม่มีความไม่ซื่อสัตย์ในฝั่งไหนเลย ฉะนั้นคำกล่าวว่าระดับหนึ่งรับอยู่ยังไม่ครบ จนกว่าจะบอกว่ารับอยู่ตามการทดสอบแบบใด ซึ่งก็เป็นรูปเดียวของคำกล่าวที่คนอื่นตรวจสอบได้ด้วย

การกลับมาทดสอบบรรยายการหวนกลับ และจบแค่นั้น

คำนี้บอกสิ่งที่แคบและเป็นข้อเท็จจริง คือราคาออกจากบริเวณหนึ่งแล้วภายหลังหวนกลับมาหามัน สิ่งนี้สังเกตได้ และเป็นทั้งหมดที่คำนี้รายงาน

ทุกอย่างที่เหลือซึ่งคนได้ยินจากคำนี้ ผู้ฟังเป็นคนเติมเข้าไปเอง การหวนกลับไม่ใช่หลักฐานว่าเส้นกำลังถูกเคารพ ไม่ใช่ขั้นตอนหนึ่งของกระบวนการ และไม่ได้บรรทุกข้อมูลว่าราคาจะออกไปทางไหนในครั้งที่สอง กราฟแสดงการหวนกลับ ส่วนความสำคัญคือการตีความที่วางทับลงไป และคุ้มค่าที่จะแยกสองอย่างนี้ออกจากกันในบันทึกของคุณเอง เพราะการหวนกลับตรวจสอบย้อนหลังได้ แต่การตีความทำได้แค่จำ

สิ่งที่ระดับราคาพิสูจน์ไม่ได้

มันไม่ได้พิสูจน์ว่ามีใครกำลังเทรดอยู่ตรงนั้น มันไม่ได้แข็งแรงขึ้นเพราะถูกวาดบ่อยกว่า เพราะเก่ากว่า หรือเพราะมีคนใช้ร่วมกันมากกว่า เพราะไม่มีข้อไหนเป็นข้อเท็จจริงเกี่ยวกับราคา และมันไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดต่อไป มันคือบันทึกว่าราคาเคยหยุดตรงไหน ซึ่งเป็นคำกล่าวในอดีตกาล ไม่ว่าจะลากเส้นไปทางขวาไกลแค่ไหนก็ตาม

สิ่งที่ทำให้ระดับราคาคุ้มค่าแก่การจดไว้คือมันตรวจสอบได้ และมันตรวจสอบได้ก็ต่อเมื่อคำบรรยายพกพารามิเตอร์ของตัวเองมาด้วย คือสินค้าใด บนสายข้อมูลของใคร ที่กรอบเวลาใด ผูกกับราคาใด วาดเป็นเส้นหรือเป็นแถบกว้างเท่าใด และทะลุตามการทดสอบแบบใด ระดับที่ระบุแบบนั้นสามารถถูกโต้แย้งได้อย่างเจาะจง ส่วนระดับที่ระบุเป็นตัวเลขเปล่า ๆ นั้นโต้แย้งไม่ได้เลย ซึ่งเป็นจุดอ่อน ไม่ใช่จุดแข็ง