Grafiğe İliştirilmiş Otomatik Yazılımın Yapmasına Ne İzin Var

Çalışıyor olmak ile izinli olmak iki ayrı durumdur

Bir grafiğe iliştirilmiş program tümüyle yüklenmiş ve aynı zamanda işlem yapmaktan tümüyle aciz olabilir. Gelen fiyatları okur, kendi durumunu günceller, kendi sonuçlarına varır ve sonra göndermeye çalıştığı her emir, o emir makineden çıkmadan reddedilir. Bunlar olurken grafikte yanlış görünen hiçbir şey yoktur.

Çalışmak ile izinli olmak arasındaki bu boşluk, perakende bir platformda otomasyon hakkında anlaşılacak en yararlı şeydir, çünkü bir stratejinin gece boyunca hiçbir şey yapmamasıyla başlayan hikâyelerin çoğu bu boşlukta yaşar. Program bozulmamıştı ve piyasa sessiz değildi. Yalnızca hareket etmesine izin verilmiyordu.

İzin bir anahtar değil, bir zincirdir

İliştirilmiş bir yazılımın emir gönderip gönderemeyeceğine genellikle birden fazla ayar karar verir. Terminalin tamamı için bir anahtar, program başına bir ayar ve bazı hesaplarda aracı kurum tarafında bir izin daha vardır. Emir ancak hepsi geçirdiğinde geçer; bu da izni bir zincire dönüştürür: kapalı tek bir halka her şeyi durdurur ve hepsi dışarıdan aynı görüntüyü verir.

Bu yüzden otomatik işlemin açıldığını söylemek eksik bir ifadedir — tek bir halkayı adlandırır. Bir programın hareket edebildiğini ortaya koymak, hepsinin aynı anda evet demesini ortaya koymaktır ve hesap düzeyindeki halka terminalden hiç görünmez. O, hesaba dair bir olgudur ve yanıtını yazılım değil aracı kurum verir.

Ret, tam da baktığınız yerde sessizdir

İzin yoksa emir, sunucuya ulaşmadan terminal tarafından reddedilir; dolayısıyla hesabın size gösterebileceği bir şeye hiç dönüşmez. Geçmişte reddedilmiş bir emir yoktur, çünkü emir olmamıştır. Grafik çizilmeye, program çalışmaya devam eder ve olup bitenin tek kaydı platformun kendi günlüğündedir.

İzni bir kez yapılan bir ayar gibi değil, kontrol edilen bir durum gibi ele almaya değmesinin nedeni budur. Bir güncelleme, bir yeniden başlatma, kayıtlı bir pencere düzenini açmak ya da hesapta bir değişiklik onu değiştirebilir ve bunların hiçbiri kendini duyurmaz. Hareket etmemeye karar vermek ile hareket etmesine izin verilmemek arasındaki farkın görünebildiği tek yüzey günlüktür.

Bir kez çalışan program ile kalan program

Platformlar genellikle iliştirilmiş programları iki türe ayırır ve ayrım dilde değil, yaşam süresindedir. İkisi de aynı biçimde yazılır ve ikisi de terminalle aynı arayüz üzerinden konuşur. Biri çağrılır, hesabın o andaki durumu üzerinde işini yapar ve durur. Diğeri yüklü kalır ve gelen her fiyatta yeniden çağrılır.

Pratikteki sonuçların neredeyse tamamı buradan çıkar. Bir kez çalışan program, şimdiki anla tanımlanan bir iş için uygundur — her şeyi kapatmak, hazırlanmış bir emir kümesini yerleştirmek, bir grafiğin içeriğini bir dosyaya yazmak — çünkü bundan sonra ne olacağını bilmesi gerekmez. Yerleştirdiğini yönetemez de, çünkü o sırada artık orada değildir. Sonraki fiyatlara tepki vermesi gereken her şeyin kalan türden olması gerekir ve yanlış türü seçmek, kusursuz çalışıp sonra hiçbir şey yapmayan bir program üretir; bu bir arıza gibi okunur ama arıza değildir.

Sessizliği bir rapor değildir

İliştirilmiş yazılım, terminalin kendisine ilettiği fiyatlara göre hareket eder. Bağlantı kopukken fiyat gelmez, dolayısıyla hiçbir şey hesaplanmaz ve hiçbir şey gönderilmez — dışarıdan bakıldığında bu, her şeyi almış ve yapılacak bir şey olmadığı sonucuna varmış bir programdan ayırt edilemez.

İki durum önemli olan her açıdan farklı, ekranda ise aynıdır. Onları ayırmak kayıtlara gitmeyi gerektirir: günlüğün programın ne yaptığını söylediği ve hesabın öbür tarafta bir şey gösterip göstermediği. Ne grafik ne de programın grafik üzerindeki kendi çizimi meseleyi çözer, çünkü ikisi de terminalde ne varsa ondan çizilir ve zaten tartışılan tam olarak odur.

Emirdeki bir etiket kimlik değildir

Platformların çoğu bir emrin yanında kısa bir serbest metin taşımasına izin verir: emirle birlikte gönderilen ve sunucuya giden, sonuçtaki pozisyonun yanında ve hesap ekstrelerinde genellikle görünen bir açıklama. Bunun için gerçekten yararlıdır — sonradan bir ekstre okurken bir şeyi hangi kuralın ya da hangi programın yerleştirdiğini görebilmek.

Olmadığı şey ise yazılımın güvenebileceği bir alandır. Metin kısadır ve uzunu kırpılır. Aracı kurumlar ve sunucular ona ekleme yapabilir ya da onu değiştirebilir. Zarar durdur emriyle veya otomatik bir süreçle kapanan bir pozisyon çoğu zaman açılırkenki açıklamayı değil, sunucunun yazdığı bir açıklamayı taşır; yani çıkıştaki etiket zorunlu olarak girişteki etiket değildir. Güvenilir biçimde geri okunması gereken her şeyin yeri kimliklendirme için tasarlanmış bir alandır; açıklama ise olduğu şey olarak kalmalıdır — sonradan bir ekstre okuyan bir insan için bir not.

Otomatik bir çalışmanın anlatısında eksik kalanlar

Bir programın bir dönem boyunca ne yaptığına dair her iddia; belirli bir terminal sürümüne, belirli bir sunucuya, belirli bir izin kümesine ve belirli bir grafiğe dair bir iddiadır ve ancak onlar kadar yinelenebilirdir. Bunları atlayan bir anlatı, kimsenin kontrol edebilmesi için yeterince şey söylememiştir; buna anlatıyı yazan kişi de dahildir.

Bunların hiçbiri olmadan kontrol edilebilecek tek şey iç tutarlılıktır. Platformun günlüğü ile hesap ekstresi farklı sistemler tarafından yazılır ve aynı olayları farklı taraflardan kaydeder. Uyuştukları yerde bir şey anlatıldığı gibi olmuştur. Ayrıştıkları yerde ya da günlükte ekstrede izi bulunmayan retler varsa, yanıt ikisinin arasındaki boşluktadır. Bu karşılaştırma hiç gösterişli değildir ve tablonun anlatıya inanmaya bağlı olmayan tek parçasıdır.