วิธีอ่านกราฟฟอเร็กซ์

กราฟคือการบีบอัด และการบีบอัดคือการเลือก

ราคาคือกระแสราคาเสนอที่ไหลต่อเนื่อง กราฟทิ้งเกือบทั้งหมดนั้นไปและเก็บไว้แค่บทสรุป และกราฟแต่ละชนิดคือการตัดสินใจคนละแบบว่าจะทิ้งอะไร นี่ไม่ใช่ข้อบกพร่อง เพราะกระแสที่ไม่ถูกสรุปนั้นอ่านไม่ได้เลย แต่มันแปลว่ากราฟคือข้อโต้แย้งว่าอะไรสำคัญ ไม่ใช่ภาพถ่ายของตลาด การรู้ว่ากำลังดูข้อโต้แย้งแบบไหนอยู่คือเนื้อหาส่วนใหญ่ของการอ่านกราฟ

แท่งเทียนหนึ่งแท่งเข้ารหัสอะไรไว้จริงๆ

แท่งเทียนบีบอัดช่วงเวลาหนึ่งให้เหลือสี่ตัวเลข คือราคาเปิด สูงสุด ต่ำสุด และปิด ตัวแท่งกินระยะจากเปิดถึงปิด ไส้เทียนยื่นไปถึงจุดสุดขั้ว และสีบอกว่าระหว่างเปิดกับปิดอันไหนสูงกว่า ทุกอย่างที่เหลือของช่วงนั้น ทั้งลำดับที่การเคลื่อนไหวเกิดขึ้น ราคาอยู่ที่แต่ละระดับนานเท่าไร ใช้จำนวนการซื้อขายเท่าใด หายไปหมด นี่คือเหตุผลที่แท่งเดี่ยวๆ บอกอะไรได้น้อยมาก Doji Candlestick ซึ่งราคาเปิดกับปิดอยู่เกือบชิดกัน บอกว่าช่วงนั้นจบตรงที่มันเริ่ม แต่ไม่ได้บอกว่าช่วงนั้นเงียบ ส่วน Bullish/Bearish Engulfing Pattern ต้องใช้สองแท่ง และสัญญาณทั้งหมดอยู่ที่แท่งที่สองกลับทิศและกินเกินแท่งแรก

กรอบเวลาเป็นส่วนหนึ่งของการอ่าน

ตลาดเดียวกันให้กราฟที่ดูขัดแย้งกันได้ในกรอบเวลาต่างกัน และไม่มีอันไหนผิด ลำดับจุดสูงที่ต่ำลงเรื่อยๆ บนกราฟห้านาที อาจเป็นแค่ไส้เทียนเดียวบนกราฟสี่ชั่วโมง ก่อนจะสรุปอะไรควรรู้ว่ามันมาจากกรอบเวลาไหนและยังอยู่รอดในกรอบที่ใหญ่ขึ้นหรือไม่ เพราะรูปแบบที่หายไปเมื่อเปลี่ยนกรอบเวลานั้นเป็นคุณสมบัติของการบีบอัด ไม่ใช่ของตลาด

ระดับราคามาก่อนรูปแบบ

Support & Resistance คือการอ่านกราฟที่พื้นฐานที่สุดและควรทำก่อนที่สุด นั่นคือราคาที่ตลาดเคยกลับตัวหรือชะงักซ้ำๆ ระดับราคายังเป็นบริบทที่ทำให้รูปแบบซึ่งมีชื่อเรียกมีความหมายขึ้นมาด้วย Triangle Patterns และ Wedge Pattern ต่างอธิบายกรอบราคาที่บีบเข้าหาจุดหนึ่ง และทั้งคู่เป็นลักษณะธรรมดาของตลาดที่กำลังรอข้อมูล สิ่งที่ทำให้อันใดอันหนึ่งน่าสนใจคือมันอยู่ตรงไหนเทียบกับระดับที่เคยสำคัญมาก่อน

กราฟที่ตั้งใจทิ้งเวลา

กราฟบางชนิดทิ้งนาฬิกาไปเลย Renko Charts จะพิมพ์อิฐก้อนใหม่ก็ต่อเมื่อราคาขยับครบระยะที่กำหนด ชั่วโมงที่เงียบกับชั่วโมงที่รุนแรงจึงกินความกว้างเท่ากันได้ Point and Figure Charts ทำคล้ายกันด้วยคอลัมน์ โดยกรองการเคลื่อนไหวที่ต่ำกว่าเกณฑ์ออก ส่วน Heikin Ashi ยังเก็บแกนเวลาไว้แต่เฉลี่ยแต่ละแท่งเข้ากับแท่งข้างเคียง ทำให้ลำดับราบเรียบขึ้นโดยแลกกับการไม่แสดงราคาเปิดปิดจริง แต่ละแบบทำให้เห็นแนวโน้มง่ายขึ้นด้วยการเอาสัญญาณรบกวนรอบๆ ออก และแต่ละแบบก็ซ่อนความผันผวนที่คำสั่งตัดขาดทุนจะถูกวางลงไปอยู่ข้างในพอดี

สิ่งที่กราฟแสดงให้คุณเห็นไม่ได้

กราฟทุกแบบแสดงราคาเดียวต่อหนึ่งช่วงเวลา แต่ไม่มีบัญชีไหนเทรดที่ราคาเดียว ราคาเสนอซื้อกับเสนอขายถูกคั่นด้วยสเปรดที่ถ่างออกเมื่อสภาพคล่องบางลง และกราฟมักวาดแค่ด้านเดียวเท่านั้น ไม่มีอะไรบนกราฟแสดงค่าคอมมิชชัน ค่าการเงินข้ามคืนของสถานะที่ถือข้ามโรลโอเวอร์ หรือส่วนต่างระหว่างราคาที่ขอกับราคาที่จับคู่ได้จริง จังหวะเข้าที่ดูสะอาดตอนแท่งเทียนปิด อาจแย่ลงอย่างมีนัยสำคัญเมื่อรวมต้นทุนของการเข้าและออกเข้าไปด้วย ซึ่งเป็นส่วนของการอ่านกราฟที่ไม่มีกราฟไหนสอน