สิบเอ็ดเรื่องที่ควรเทียบก่อนเปิดบัญชี

ทำไมเช็กลิสต์จึงดีกว่าการจัดอันดับ

รายการ "โบรกเกอร์ที่ดีที่สุด" ส่วนใหญ่จัดอันดับบริษัทเดิม ๆ ด้วยตัวเลขไม่กี่ตัวเดิม ๆ และการจัดอันดับนั้นบังสิ่งที่กำหนดประสบการณ์ของคุณจริง ๆ คือ นิติบุคคลใดจะรับคุณ และเงื่อนไขของนิติบุคคลนั้นเขียนว่าอย่างไร คนสองคนที่เปิดบัญชีกับแบรนด์เดียวกันในวันเดียวกันอาจได้ขีดจำกัดเลเวอเรจต่างกัน ความคุ้มครองต่างกัน และช่องทางร้องเรียนต่างกัน การจัดอันดับสื่อสิ่งนี้ไม่ได้ แต่เช็กลิสต์ทำได้ เพราะคุณใช้มันกับนิติบุคคลที่รับคุณ ไม่ใช่กับโลโก้

ด้านล่างคือสิบเอ็ดช่องที่ควรกรอกก่อนฝากเงิน และแหล่งที่มาของคำตอบแต่ละข้อ กรอกด้วยตัวเองจากเอกสารของโบรกเกอร์เองและทะเบียนของหน่วยงานกำกับเอง ช่องที่กรอกไม่ได้ถือว่ายังไม่มีคำตอบ ไม่ใช่ว่าไม่เป็นไร

1. หน่วยงานกำกับ นิติบุคคล และเลขใบอนุญาต

ชื่อหน่วยงานกำกับไม่ใช่ใบอนุญาต สิ่งที่ต้องมีคือสี่อย่างพร้อมกัน ได้แก่ ชื่อย่อของหน่วยงาน ชื่อบริษัทที่จะเป็นคู่สัญญาของคุณอย่างชัดเจน เขตอำนาจ และเลขใบอนุญาตตามที่ปรากฏในทะเบียนสาธารณะของหน่วยงานนั้นเอง ให้ค้นในทะเบียนโดยตรง ไม่ใช่ผ่านลิงก์บนเว็บของโบรกเกอร์ และตรวจว่าชื่อบริษัทตรงกับในสัญญาลูกค้าที่ให้คุณเซ็นทุกตัวอักษร

แบรนด์หนึ่งมักดำเนินการหลายบริษัทที่มีใบอนุญาต บริษัทบนหน้าโฆษณาอาจไม่ใช่บริษัทในสัญญาของคุณ และมีเพียงบริษัทในสัญญาเท่านั้นที่มีอำนาจเหนือเงินของคุณ

2. บัญชีมีต้นทุนเท่าไร และบนฐานใด

ตัวเลขสเปรดไม่มีความหมายหากไม่รู้ว่าเป็นตัวเลขแบบไหน "เริ่มต้นที่ 0.0 pip" คือกรณีดีที่สุดที่โบรกเกอร์โฆษณา สเปรดทั่วไปคือค่าที่โบรกเกอร์ประกาศว่าเป็นตัวแทน ค่าเฉลี่ยวัดในช่วงเวลาที่ระบุ ส่วนสเปรดคงที่ผูกตามสัญญาภายใต้เงื่อนไขที่ระบุ ทั้งสี่เป็นข้อกล่าวอ้างคนละแบบเกี่ยวกับตัวเลขชุดเดียวกัน และมีเพียงบางแบบเท่านั้นที่ใช้วางแผนต้นทุนได้

ต่อมาคือค่าคอมมิชชันและฐานของมัน ต่อล็อตต่อฝั่งกับต่อล็อตไป-กลับต่างกันสองเท่า ดังนั้นค่าคอมมิชชันที่ไม่บอกฐานจึงไม่ใช่ตัวเลขด้วยซ้ำ ให้บวกทั้งสองสำหรับคู่เงิน ขนาด และความถี่ที่คุณคาดว่าจะเทรดจริง แล้วเทียบยอดรวมนั้นกับยอดรวมของอีกบัญชีหนึ่ง ไม่ใช่เทียบสเปรดกับสเปรด

3. เลเวอเรจเป็นของนิติบุคคล ไม่ใช่ของแบรนด์

โลโก้เดียวกันอาจให้บริการคนหนึ่งผ่านนิติบุคคลในยุโรปที่ 1:30 และอีกคนผ่านนิติบุคคลนอกอาณาเขตที่ 1:500 โดยมีเงื่อนไขยอดคงเหลือติดลบและกลไกชดเชยที่ต่างกันอยู่เบื้องหลัง คำถามที่มีประโยชน์จึงไม่ใช่ "โบรกเกอร์นี้ให้เลเวอเรจเท่าไร" แต่คือ "นิติบุคคลที่จะรับผมในฐานะลูกค้ารายย่อยหรือมืออาชีพ ใช้เลเวอเรจเท่าไร"

เลเวอเรจที่สูงขึ้นไม่ได้เพิ่มกำไร มันลดมาร์จิ้นที่โพซิชันหนึ่งกินไป ซึ่งทำให้เปิดโพซิชันใหญ่เกินกว่าที่บัญชีจะรับไหวได้ง่ายขึ้น ให้กำหนดขนาดโพซิชันจากผลขาดทุนที่คุณรับได้ ณ จุดสต็อป ไม่ใช่จากขีดสูงสุดที่โบรกเกอร์ยอมให้

4. แพลตฟอร์ม ประเภทบัญชี และสถานะปลอดสวอป

ตรวจว่าแพลตฟอร์มที่คุณตั้งใจจะใช้เปิดให้กับนิติบุคคลและประเภทบัญชีของคุณ ไม่ใช่มีอยู่ที่ใดที่หนึ่งในกลุ่มบริษัท เช่นเดียวกับบัญชีปลอดสวอปหรือบัญชีอิสลาม ซึ่งมักมีในนิติบุคคลหนึ่งแต่ไม่มีในอีกแห่ง และบริการคัดลอกการเทรดที่มักถูกจำกัดตามภูมิภาค หากฟีเจอร์ใดจำเป็นกับคุณ ให้ขอคำยืนยันเป็นลายลักษณ์อักษรสำหรับบัญชีของคุณก่อนฝากเงิน

5. เงินเข้า เงินออก และรับลูกค้าจากที่ใด

ช่องทางชำระเงินต่างกันตามนิติบุคคลและประเทศ และคำกล่าวของโบรกเกอร์ว่า "ไม่มีค่าธรรมเนียมถอน" ก็ไม่ได้ห้ามธนาคารหรือผู้ให้บริการชำระเงินเก็บเงินจากคุณ ให้ดูหน้าฝากเงินของนิติบุคคลที่จะถือเงินของคุณ กฎการคืนเงินกลับช่องทางเดิม และประเทศที่โบรกเกอร์ประกาศว่ารับและไม่รับ ควรอ่านข้อกำหนดการยืนยันตัวตนก่อนฝากเงินมากกว่าหลังฝาก เพราะตอนนั้นทำตามได้ง่ายที่สุด

ช่องที่ไม่มีคำตอบบอกอะไรคุณ

บางคำถามจะไม่มีคำตอบที่คุณหาเจอ นั่นคือข้อมูล ไม่ใช่ช่องว่างที่ต้องเติมด้วยข้อสันนิษฐานที่ฟังดูสมเหตุสมผล บริษัทที่เผยแพร่เลขใบอนุญาต ระบุชื่อนิติบุคคลคู่สัญญา และบอกฐานของราคา ได้ทำให้ตัวเองตรวจสอบได้ ส่วนบริษัทที่เผยแพร่โลโก้หน่วยงานกำกับกับสเปรดพาดหัวนั้นไม่ได้ทำ ความต่างไม่ได้อยู่ที่ใครซื่อสัตย์กว่า แต่อยู่ที่คุณทดสอบข้อกล่าวอ้างใดได้บ้างก่อนที่เงินของคุณจะไปอยู่กับพวกเขา